5

(

Erg positief aan Budokai 2 is dat het spel écht de Dragon Ball sfeer uitstraalt. Van zodra je de mini disc in je Cube oplaadt, krijg je een flitsend nieuw geanimeerd intro filmpje te zien met memorabele characters en scenes uit de anime, gecombineerd met het schitterende theme song Kusuburu heart ni Hi o Tsukero!! (“Light a Fire in your Smouldering Heart!!”). Dit theme song is speciaal gemaakt voor Budokai 2, door Yuriko Mori, Kenji Yamamoto en Hironobu Kageyama (deze laatste zong ook anime opening themes Chala-Head-Chala en We Gotta Power). Het is dan ook een geweldige opening, meteen goed om je helemaal in de sfeer te krijgen.

Maar daar blijft het natuurlijk niet bij. De graphics ondergingen een ingrijpende verandering ten opzichte van Budokai 1, er wordt namelijk optimaal gebruik gemaakt van de cell shading techniek, zodat het lijkt alsof je met een character speelt dat rechtstreeks uit een anime episode komt. De GameCube graphs werden overigens iets opgepoetst en voorzien van betere shaduw en lichteffecten ten opzichte van de PS2 versie. Naast de eigenlijke characters zien de speciale Ki aanvallen die ze kunnen uitvoeren er eveneens erg goed uit. De effecten bij de lancering van de Kamehameha zijn prima en erg trouw aan de anime.

Een spel moet zich uiteraard pas echt bewijzen op gameplay. Het fighting systeem van Budokai 2 gelijkt zoals te verwachten was erg op dat van Budokai 1. Opnieuw ben je beperkt tot slaan, schoppen, blokken en Ki attacks, en de combo’s in het spel bestaan weer uit enkele combinaties van deze technieken. Wat wel een goede verbetering is tov van Budokai 1, is dat je nu een Kamehameha kan afvuren wanneer je dat wilt (mits je over de nodige Ki beschikt) en dus niet eerst 4x doelloos in de lucht moet slaan vooraleer de eigenlijke Ki attack volgt. Springen, bukken of vliegen is nog steeds niet mogelijk, wat wel jammer is gezien vliegen toch een typische Dragon Ball karakteristiek blijft. De personages zweven weliswaar wel in de lucht als je ze naar boven slaat, maar dat komt toch niet in de buurt van het eigenlijke vliegen. Wat wel positief is, is dat de gevechten ook weer helemaal ‘Dragon Ball’-stijl verlopen. Je kan dus vernietigend uithalen met een resem van rake klappen waarbij de tegenstander soms mijlen ver in de rotsen terecht komt en je dus op een andere locatie gaat verder vechten.

Een andere verbetering ten opzichte van Budokai 1 is dat de combo lists van de characters nu gevarieerder zijn en het dus moeilijker wordt om elke combinatie te kennen. Een andere nieuwigheid zijn de Fusion characters. Als je met Son Goten speelt en je een bepaalde combinatie uitvoert, komt Trunks erbij en dan kan je de Fusion Dance inzetten. Net als in Budokai 1 kan je nog steeds je eigen aanval-sets samenstellen. Een figuur beschikt over 7 slots die je kan voorzien van ‘capsules’ (speciale aanvallen, fysieke aanvallen, of extra dingen). Zo kan je een Custom Gokuu gebruiken die dus beschikt over aanvallen/opties die jij kiest, wat wel iets wegheeft van een configurable RPG character.

De combinatie van dit alles geeft eigenlijk nog een goed gebalanceerde fighter mee. Het blijft niet beperkt tot mindless button bashing, je moet wel nadenken bij de verschillende combo’s en ook je reflexen worden getest als je bvb. op het het laatste nippertje een inkomende Kamehameha wilt ontwijken. Het is natuurlijk geen Soul Calibur, maar de eenvoud van het systeem heeft ook zijn charme en maakt natuurlijk dat diegenen die niet houden van een ingewikkelde fighting engine toch van het spel kunnen genieten. Bovendien zit er meer diepgang in dan je op het eerste zicht zou vermoeden.

Met de graphics en de gameplay zit het dus wel goed, maar wat biedt het spel ons verder nog? Om te beginnen heeft de Story mode van Budokai 1 plaats gemaakt voor de Dragon World. De Dragon World lijkt wat op een spelbord waar je met je personages elk om beurt een stap neemt. Je vijanden (Raditsu, Nappa, Freeza, …) lopen ook rond op het board en vroeg of laat moet je de confrontatie met hen aangaan. Verspreidt over de spelvakjes liggen capsules voor nieuwe skills, pakjes zenii (geld) en per spelbord ligt er ergens een Dragon Ball verstopt. Via de Dragon World kan je nieuwe stages en characters te unlocken, dus je zal er wel vaker doorheen moeten. Gelukkig is deze story mode best vermakelijk.

Naast de Dragon World is er de Dueling mode, waar je het opneemt tegen een vriend of de computer. Aan het begin van het spel zijn de speelbare characters Gokuu, Gohan, Piccolo, Goten, Chibi-Trunks, Radistu, Tenshinhan en Kuririn, maar het duurt niet lang voor je favorieten als Vejita en Freeza kan unlocken in de Dragon World. De volledige en gevarieerde lijst van characters is: AH N 16, AH N 17, AH N 18, Captain Ginyu, Cell, Chibi-Trunks, Chibi-Gohan, Dabura, Dr. Gero, Freeza, Gohan, Gokuu, Goten, Great Saiyaman, Kid Buu, Kuririn, Majin Buu, Mr. Satan, Nappa, Piccolo, Raditsu, Recoome, Super Buu, Kaiohshin, Tenshinhan, Trunks, Vejita, Videl, Yamucha + nog enkele Fusion characters.

Verder is er ook nog het World Tournament (ideaal om veel geld mee te verdienen, waarmee je dan weer skill capsules kan kopen), en een Training/Practice Mode. Na het uitspelen van de Dragon World kan je ook de Babidi's Spaceship mode unlocken, met nieuwe uitdagingen en mogelijkheden tot unlocken van extra’s. Alles samen krijg je dus een goede replay value, er valt namelijk best veel te doen in dit spel.



Budokai 2 is dus in alle opzichten de opvolger van Budokai 1: het steunt op dezelfde formule, maar verbetert daar waar nodig. Voor de Dragon Ball Z fan is het spel zeker de moeite waard. Je hebt bovendien de japanse stemmen, voor sommige mensen die de FUNi dub gewoon zijn is het misschien zonde dat de amerikaanse dub niet in het spel zit, maar voor fans van het origineel is de japanse voiceover net nog een extra reden om Budokai 2 een geslaagd spel te noemen.