5

(

Naam: Trunks / Mirai no Trunks / Future Trunks
Opmerking: "Mirai" betekent "toekomst" in het Japans.
Ras: 50% Saiya-jin / 50% Mens
Ogen: Blauw
Haar: Grijzig paars
Eerste verschijning: Dragon Ball Z Episode 119, Tankoubon 28
Bereikte Levels:

Super Saiya-jin
In de anime bereikt Trunks dit level nadat de Artificial Humans #17 en #18 zijn mentor Son Gohan hebben vermoord (in de Mirai/Future Timeline).
In de manga bereikt Trunks dit level al tijdens de training met Gohan (zie Tankoubon 33).

Super Saiya-jin Dai 2 Dankai 
Dit level bereikt Trunks in de ROSAT, waar hij samen met zijn vader Vejita traint om het SSJ-stadium te overschreiden. 

Super Saiya-jin Dai 3 Dankai
Ook dit level bereikt Trunks in de ROSAT. Hij heeft echter niet meteen door wat het voornaamste gebrek van deze vorm is: de spieren worden nog groter, en de Saiya-jin wordt bijgevolg nog sterker, maar ook veel trager!

Dood: 
1) Wanneer Cell terugkeert na zijn zelfvernietiging, vermoordt hij Trunks met een energiestraal.

Belangrijkste aanvallen:
Burning Attack (voor het eerst gezien tegen Metal Freeza)
Bukujutsu (vliegen)

Profiel
'Mirai no Trunks' is de zoon van Buruma en Vejita, geboren in het jaar 766 van een andere tijdlijn dan de tijd die wij kennen. Als hij nog een baby is, sterft Son Gokuu aan een hartziekte. Op een dag verschijnen twee kwaadaardige Artificial Humans: #17 en #18. De Z-Senshi zijn onvoorbereid en Piccolo, Vejita, Yamucha, Tenshinhan en Kuririn sneuvelen allen in de strijd. Alleen Son Gohan en Trunks blijven in leven. Dertien jaar na datum is Trunks vastbesloten om de twee Artificial Humans te doden en gaat hij in de leer bij Gohan. Tijdens de training wordt hij een stuk sterker en hij komt erg dicht bij het Super Saiya-jin niveau. Maar in het gevecht blijkt dat het verschil met de Artifical Humans nog te groot is. Wanneer #17 en #18 uiteindelijk ook Gohan vermoorden, wordt hij uit woede en verdriet eindelijk een Super Saiya-jin (Note: In de manga bereikt hij dit niveau al tijdens de training met Son Gohan). Trunks's moeder Buruma begint op dat moment aan een tijdsmachine om in een andere tijdlijn de Z-Senshi te waarschuwen voor de macht van de Artificial Humans, en tevens met hun hulp een manier te zoeken om de vijand te verslaan. Drie jaar na de dood van Gohan is de tijdsmachine klaar, maar Trunks is van mening dat hij de Artificial Humans nu wel aan kan, en neemt het opnieuw op tegen #17 en #18. Helaas wordt hij alweer genadeloos verslagen. Trunks besluit dan toch met de tijdsmachine naar het verleden te vertrekken. Misschien kan de legendarische Son Gokuu hem helpen in het gevecht, en bovendien kan hij zo een andere tijdlijn waarschuwen voor de komst van de Artificial Humans.

Trunks vertrekt naar de tijdlijn die wij kennen. Bij zijn aankomst verslaat hij Freeza en zijn vader King Cold, die op dat ogenblik net op de aarde aanwezig zijn om Gokuu op te ruimen. Trunks is verbaasd dat Gokuu er deze keer niet was om Freeza en vader uit te schakelen, zoals hij dat gedaan had in Trunks' eigen tijdlijn. Enige tijd later komt Gokuu terug van Yardrat-sei en legt Trunks uit dat hij wel op tijd kon zijn met de Shukan-Idou (Instantaneous Movement) techniek, maar besloten had om Trunks dit karwei te laten opknappen. Trunks vindt het vervelend dat hij de geschiedenis al veranderd heeft door in Gokuu's plaats Freeza te verslaan. Hierna vertelt Trunks Gokuu over de Artificial Humans, die in deze tijdlijn over drie jaar zullen arriveren en de wereld in chaos zullen dompelen. Ook geeft hij Gokuu een medicijn tegen de hartziekte die hij zal krijgen. Immers, in de tijd waar hij vandaan komt, is die ziekte al te genezen. Trunks neemt afscheid en gaat drie jaar verder in de tijd, nog steeds in dezelfde tijdlijn, om de Z-Senshi bij te staan in het gevecht. Hij schrikt als hij merkt dat de tijd veel ingrijpender is veranderd dan hij dacht: #16, #19 en #20 zijn nieuwe Artificial Humans waarvan hij geen weet heeft. Trunks sluit zich aan bij de Z-Senshi. Als Trunks zijn sterk getrainde vader Vejita in het gevecht ziet, gelooft hij dat ze zelfs #17 en #18 kunnen verslaan. Echter, als de tweeling uiteindelijk opduikt, blijkt dat ze veel sterker zijn dan in Trunks' tijdlijn, en de Z-Senshi worden verslagen.

Maar dan duikt plots uit het niets een tweede tijdsmachine op. Het ziet er naar uit dat Trunks in de toekomst er op een of andere manier in geslaagd was om de Artificial Human te verslaan, en dat hij, toen hij het heugelijke nieuws aan de Z-Senshi wilde melden, vermoord werd door de perfecte en laatste Artificial Human, Cell. Cell ging nadien met Trunks' tijdmachine terug in de tijd om #17 en #18 te absorberen.

Nu bedreigt dus ook Cell de aarde, maar gelukkig weet Gokuu wat hen te doen staat: ze moeten het Super Saiya-jin stadium overschreiden. Trunks gaat samen met zijn vader Vejita trainen in de Room of Spirit and Time (ROSAT). Als hij hieruit komt heeft Cell reeds zijn tweede vorm bereikt en na een kort gevecht, biedt Vejita hem de kans om zijn derde en perfecte vorm te bereiken door AH N18 te absorberen. Trunks kan dit niet verhinderen, en Cell heeft nu de perfectie bereikt. In deze vorm verslaat hij Vejita en Trunks besluit het tegen Cell op te nemen. In de ROSAT heeft Trunks het niveau van Super Saiya-jin Dai 2 Dankai bereikt, net als zijn vader, maar ook nog een hoger niveau! Als Super Saiya-jin Dai 3 Dankai is hij veel sterker dan Cell, maar ook een stuk trager door de grote spiermassa. Ook Trunks verliest van het perfecte wezen. Gelukkig spaart Cell zijn leven, omdat hij de Cell Games wil organiseren. Tijdens de spelen houdt Trunks zich vrij afzijdig, maar hij vecht nog wel tegen een Cell Junior. Dan wordt Gohan echter Super Saiya-jin 2, en Gokuu offert zich op om de aarde te redden als Cell zich transformeert in een levende bom. Cell overleeft de explosie echter en vermoordt Trunks bij zijn terugkeer.

Na de Cell Games wordt Trunks met de Dragon Balls weer tot leven gewenst. Niet veel later vertrekt hij terug naar zijn eigen tijd(lijn). Hij is nu sterk genoeg om de Artificial Humans en Cell daar te verslaan en hij leeft verder in vrede met zijn moeder, tot het einde van zijn dagen.

Geschreven door Super Vejito